Achtergrond
Lied
Oproep
Kerncijfers
Kaart
Luchtfoto
Gemeentebericht
Buiten Gewoon Beter
Stichting Geluidshinder
Adresboek
Afvalwijzer
Agenda
Buurtbemiddeling
Uitvaartzorg
Vraag & Aanbod
Recent
Historisch
Callunastraat sept. 1944
Twee Airborne Parachutisten
Winkels Heijenoord
Muurtje trekken
Sleetje rijden
Rozenstraat
De tragische dood
Oude herinneringen
Bakkerij Schonis
Links

Mijn naam is Fred Schonis en ik ben de zoon van bakker Kees Schonis (zie rechter afbeelding, klik om te vergroten) die van 1930 t/m 1951 een bakkerij had op de Noordelijke Parralelweg 57. De bakkerij is nu een gewoon huis en je ziet er eigenlijk niets meer van. Wel heeft de buurman van onze familie oude historische foto's transparant in de ramen gemaakt. Wij hebben als familie maar één foto van de bakkerij en dat is de foto waarbij mijn zus Tiny voor de etalage staat (foto links). Als er nog Heijenoorders zijn die ook nog een foto of een annekdote hebben van Bakkerij Schonis, dan zou dat fantastisch zijn.

Hieronder als eerste de foto van de bakkerij met mijn zus (genomen in 1946) en daarnaast een foto van mijzelf met mijn vriendje Hansje Stomp die in 1946 ook op de Noordelijke Parallelweg woonde. Verder een foto met de paard en wagen waarmee mijn vader het brood rond bracht, op de foto staat mijn zus Annie Schonis, op de rechterarm zit ik als driejarig jongetje en op de andere arm zit mijn vriendje Hansje Stomp. De foto is genomen in 1946. Op de één na laatste foto staat de bakkersfiets met opnieuw mijn zus Annie, mijn vriendje Hans en mijzelf. Op de meest rechter foto dus mijn vader Kees.

Het waren zo vlak na de oorlog andere tijden als nu. Er woonden toen veel grote gezinnen op Heijenoord, ik kan me bijvoorbeeld een gezin met 21 kinderen herinneren dat in de Pompstraat woonde. Bittere armoe, in de winter klommen de grote jongens van dat gezin over de bielzen en gingen kolen jatten op het spoor. Men had toen nog stoomlocomotieven die op het spoor stoom afbliezen en waar weer nieuwe kolen werden geladen voor de volgende rit.

Ook kwam het voor dat wanneer men werkloos was, er geen geld meer voor de bakker was. Mijn vader leverde dan nog steeds brood (want de mensen moesten toch eten). En als men dan weer geld had, werd dat bij kleine stukjes terugbetaald. De winkel heette Brood en Banket, maar geld voor banket hadden de meeste klanten niet. Mijn moeder had een doos met rumbonen op de toonbank staan omdat ze dat zo leuk vond staan, maar die werden maar zelden verkocht. Ze werden hoofdzakelijk door mijn zussen opgegeten.

Met vriendelijk groet,

Fred Schonis (06-42067014).



Startpagina | Sitemap | Disclaimer